Ένα κορίτσι αρρωσταίνει βαριά και το μόνο που μπορεί να το γιατρέψει είναι τα παραμύθια.
Κάποιοι κάπου στον κόσμο ήταν πολύ χαρούμενοι. Ναι καλά ακούσατε. Α! Ναι. Ξέχασα. Πρέπει να σας τα πω πιο αναλυτικά.
Ήταν μια οικογένεια πολύ ευτυχισμένη, η οποία είχε μόνο ένα παιδί την Οντέσα. Η Οντέσα ήταν πολύ φιλικό, καλόκαρδο και υπάκουο κορίτσι. Ήταν ξεχωριστή από τα υπόλοιπα παιδιά. Δεν της άρεσαν τα καλλυντικά ούτε οι έρωτες ούτε καν τα περιοδικά και οι ταινίες που μιλούν για έρωτα ή άλλες. Της άρεσαν τα παραμύθια. Τα παραμύθια; Μα τα παραμύθια αρέσουν σε πολύ λίγα παιδιά. Κι όμως της Οντέσας της άρεσαν πάρα πολύ! Ονειρευόταν πως κάποια μέρα θα γινόταν συγγραφέας και θα έγραφε αστεία παραμύθια που θα μιλούσαν για ελέφαντες, νεράιδες, ιππότες, μάγισσες, ξωτικά και άλλα πολλά.
Οι γονείς της την έβλεπαν και χαίρονταν πολύ που ήταν ευτυχισμένη. Μόνη της, η Οντέσα έγραφε δικά της παραμύθια. Της άρεσε και όλοι διάβαζαν τα παραμύθια της. Όλοι την λάτρευαν, γιατί τους βοηθούσε συνέχεια.
Ήταν πολύ καλή, ώσπου μια μέρα αρρώστησε βαριά. Οι γονείς της ανησυχούσαν συνέχεια ελπίζοντας να γίνει καλά. Όμως συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο. Η κατάστασή της χειροτέρευε μέρα με την μέρα ώσπου αναγκάστηκαν να την πάνε στο νοσοκομείο. Οι γιατροί δεν μπορούσαν να την κάνουν καλά.
Οι γονείς της ήταν θλιμένοι και δεν ήξεραν τι να κάνουν. Η μητέρα της έψαχνε συνεχώς στο διαδίκτυο μήπως κάτι βοηθούσε, μα ούτε εκείνη ήξερε τι ακριβώς ήταν αυτό. Ξαφνικά, βρήκε κάτι πολύ ωραία παραμύθια δημοσιευμένα κι έκατσε και τα διάβασε. Καθώς διάβαζε, είδε μία ιστορία που μίλαγε για μια περίπτωση που έμοιαζε με της Οντέσας. Μιλούσε για τα παραμύθια που μπορούν να γιατρέψουν μέχρι την χειρότερη αρρώστια. Επίσης είδε ποιος τα είχε γράψει. Δεν ήταν άλλο από ένα μικρό κοριτσάκι. Έτσι λοιπόν, κίνησε γη και ουρανό και βρήκε το μέρος όπου έμενε η Μίκη, το κοριτσάκι που είχε γράψει τα παραμύθια. Πήγε λοιπόν και την παρακάλεσε να πάει στο νοσοκομείο και να τα διαβάσει στην Οντέσα.
Ήταν λίγο δύσκολο να δεχτεί, αλλά στο τέλος πήγε. Πήγε στο νοσοκομείο και τις διάβασε πολλές από τις ιστορίες της. Αφού τελείωσε, ξαφνικά, ακούστηκε ένα μπιπ πολύ δυνατό. Στην αρχή πίστευαν πως η Οντέσα ανταποκρίθηκε, αλλά όταν φώναξε το γιατρό τους είπε ότι είχε τελειώσει το οξυγόνο και το μπιπ τους ειδοποιούσε να το αλλάξουν.
Η Μίκη στεναχωρήθηκε, γιατί νόμιζε ότι ήταν άσκοπο αυτό που έκανε και ότι δεν θα γινόταν τίποτα. Συνέχισε όμως να ’ρχεται κάθε μέρα και διάβαζε πολλές ιστορίες, αλλά τίποτα. Ώσπου μια μέρα ακούστηκε πάλι το μπιπ αλλά αυτή τη φορά δεν ήταν για το οξυγόνο. Η Οντέσα έδειχνε ότι άρχιζε να συνέλθετε. Ήταν όλοι χαρούμενοι και κυριότερα η Μίκη και η μαμά της Οντέσας. Τους ήταν σχεδόν απίστευτο.
Η Οντέσα με τον καιρό, γινόταν όλο και καλύτερα. Ήταν σχεδόν έτοιμη να βγει από το νοσοκομείο και να βρει τις δυνάμεις της. Ώσπου επιτέλους έγινε καλά και άρχισε να γράφει κι άλλες ιστορίες, αλλά αυτή τη φορά έγραφε για τη θεραπεία ασθενειών ή άλλων προβλημάτων που το μόνο που μπορεί να τις γιατρέψει είναι τα παραμύθια. Το γεγονός ότι έγινε καλά το χρωστούσε στη Μίκη που τη βοήθησε και με τον καιρό οι δύο τους έγιναν αχώριστες ΦΙΛΕΣ!
Κωνσταντίνα Β. ΣΤ2
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου